Ceny transferowe

Weryfikacja obowiązków dokumentacyjnych w zakresie cen transferowych to proces, który pozwoli upewnić się czy Państwa firma dokonując transakcji z podmiotami powiązanymi podlega obowiązkom dokumentacyjnym i/lub informacyjnym w zakresie cen transferowych.

Przygotowanie lokalnej dokumentacji cen transferowych, w tym weryfikacja i dostosowanie posiadanej przez Państwa firmę dokumentacji do polskich regulacji.

Informacja o cenach transferowych stanowi zbiór informacji o transakcjach zawieranych pomiędzy podmiotami powiązanymi oraz o transakcjach zawieranych przez podatników i spółki niebędące osobami prawnymi z podmiotami mającymi miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową (w tzw. rajach podatkowych).

Analiza cen transferowych, która może przybrać formę analizy porównawczej lub analizy zgodności, jest obowiązkowym elementem co do zasady każdej lokalnej dokumentacji cen transferowych.

Przygotowanie, weryfikacja i dostosowanie Master File do polskich regulacji. Master File (dokumentacja grupowa) dotyczy przede wszystkim grup kapitałowych i zawiera informacje o całej grupie podmiotów powiązanych.

Weryfikacja obowiązku przy transakcjach z krajami stosującymi szkodliwą konkurencję podatkową. Przygotowanie dokumentów z zakresu cen transferowych.

Uprzednie porozumienia cenowe są narzędziem pozwalającym zabezpieczyć wybrany sposób rozliczeń pomiędzy podmiotami powiązanymi – po uzyskaniu takiego porozumienia organy podatkowe nie kwestionują przyjętej metodologii rozliczeń.

• Przygotowanie wniosku o uprzednie porozumienie cenowe

Raportowanie według krajów (Country-by-Country Reporting) ma za zadanie zapewnić przepływ informacji z zakresu cen transferowych dotyczących największych podatników pomiędzy krajowymi administracjami skarbowymi.

• Weryfikacja obowiązku CbC
• Zebranie danych
• Sporządzenie gotowego do złożenia formularza

Kto składa informację ORD-U? ORD-U jest informacją, którą składają:

• osoby prawne,
• jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej,
• osoby fizyczne wykonujące działalność gospodarczą,

które zawarły w danym roku umowy z nierezydentami w rozumieniu przepisów prawa dewizowego

• Reprezentacja w postępowaniu przed organami podatkowymi
• Przygotowanie niezbędnych dokumentów
• Analiza sytuacji podatnika

Korekta cen transferowych to mechanizm dostosowania rozliczeń pomiędzy podmiotami powiązanymi w celu zapewnienia, by ostateczny poziom wynagrodzenia, marży lub rentowności odpowiadał warunkom rynkowym.

Polityka cen transferowych to wewnętrzny dokument regulujący zasady ustalania cen w transakcjach pomiędzy podmiotami powiązanymi w ramach grupy kapitałowej. Określa ramy decyzyjne dla przyszłych rozliczeń, zapewniając ich spójność z zasadą ceny rynkowej oraz strategią biznesową grupy.

Podstawowe narzędzie weryfikacji rynkowego charakteru cen transferowych, polegające na porównaniu warunków transakcji kontrolowanej z warunkami, jakie występują w porównywalnych transakcjach realizowanych pomiędzy podmiotami niepowiązanymi. Jej celem jest wykazanie zgodności stosowanych cen lub marż z zasadą ceny rynkowej (arm’s length).

Analiza zgodności to alternatywna forma analizy cen transferowych, której celem jest wykazanie, że warunki transakcji zawartej pomiędzy podmiotami powiązanymi są zgodne z warunkami, jakie ustaliłyby podmioty niepowiązane w porównywalnych okolicznościach. Stosowana jest w sytuacjach, gdy przygotowanie klasycznej analizy porównawczej nie jest możliwe lub nie byłoby miarodajne.

Dokumentacja cen transferowych to kompleksowy zestaw informacji i analiz dotyczących cen i warunków transakcji między powiązanymi podmiotami – wymaganych przez regulacje prawne. Jej celem jest udowodnienie, że transakcje dokonane pomiędzy podmiotami powiązanymi (lub z podmiotem rajowym) są prowadzone na zasadach rynkowych, czyli takich które byłyby zawierane na analogicznych zasadach pomiędzy niepowiązanymi stronami.

W zależności od rodzaju transakcji i wartości, dokumentacja jest wymagana, jeśli wartość transakcji przekracza określone progi dokumentacyjne:

• Transakcje towarowe: 10 000 000 zł,
• Transakcje finansowe: 10 000 000 zł,
• Transakcje usługowe: 2 000 000 zł,
• Inne transakcje: 2 000 000 zł.

W przypadku transakcji kontrolowanych z podmiotem mającym miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową lub zagranicznym zakładem położonym na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową (tj. podmiotem z raju podatkowego), progi dokumentacyjne są następujące:

• Transakcje finansowe: 2 500 000 zł,
• Transakcje inne niż finansowe: 500 000 zł.

Cena transferowa to ustalona cena lub wartość wynikająca z transakcji między powiązanymi podmiotami, która powinna być zgodna z zasadą ceny rynkowej. Zasada ta wymaga, aby powiązane podmioty ustalały ceny na analogicznych warunkach, jakie byłyby przyjęte w transakcjach między niepowiązanymi stronami, działającymi w porównywalnych okolicznościach. Usługi w zakresie cen transferowych mają na celu zapobieganie ryzykom podatkowym związanym z potencjalnym wykorzystywaniem cen transferowych do unikania opodatkowania lub optymalizacji podatkowej w grupach kapitałowych.

Podmiot powiązany (zwany również powiązanym podmiotem lub podmiotem powiązanym gospodarczo) w kontekście cen transferowych odnosi się do dwóch lub więcej podmiotów, które są w jakiś sposób ze sobą powiązane. Powiązania te mogą wynikać z faktycznych lub potencjalnych relacji kontrolującego zależnego, wspólnego kontrolującego lub wspólnego zależnego. Takie powiązania występują, gdy podmioty są w stanie wywierać wpływ na działania lub decyzje innych podmiotów, co może wpłynąć na ustalanie cen transakcji między nimi.

Analiza ceny transferowej, zwana również analizą porównawczą lub benchmarkingową, ma na celu weryfikację i potwierdzenie zgodności warunków transakcji kontrolowanych z rynkowymi standardami. Jej celem jest udowodnienie, że transakcje pomiędzy powiązanymi podmiotami odzwierciedlają warunki rynkowe. W ten sposób przedsiębiorstwo dąży do zapewnienia, że ceny ustalone w takich transakcjach są obiektywne i nie faworyzują żadnej ze stron, co pozwala uniknąć sporów z organami podatkowymi i spełnić obowiązki z zakresu cen transferowych.

Transakcje rajowe, objęte regulacjami cen transferowych w ustawach o CIT oraz PIT, to zarówno transakcje zawierane między podmiotami powiązanymi, jak i z podmiotami niepowiązanymi, które mają siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową.

Lista państw/terytoriów uznawanych jako „raje podatkowe” jest ogłaszana poprzez rozporządzenie Ministra Finansów.

Istnieje kilka metod ustalania cen transferowych, które podmiot mogą zastosować w celu określenia cen transakcji pomiędzy powiązanymi podmiotami. Wybór odpowiedniej metody zależy od rodzaju transakcji i dostępności danych rynkowych. Oto kilka najczęściej stosowanych metod:

Metoda porównywalnej ceny niekontrolowanej (Comparable Uncontrolled Price, CUP lub PCN): Ta metoda polega na porównaniu ceny transakcji kontrolowanej do cen transakcji analogicznych, które zostały zawarte pomiędzy niepowiązanymi podmiotami. CUP jest preferowaną metodą, jeśli dostępne są odpowiednie porównywalne transakcje.

Metoda koszt plus (Cost Plus Method, CPM): Metoda ta polega na ustaleniu ceny transferowej w transakcji kontrolowanej w wysokości stanowiącej sumę bazy kosztowej i narzutu na kosztach zawartych w bazie kosztowej.

Metoda ceny odsprzedaży (Resale Price Method, RPM): W RPM analizuje się marżę, jaką podmiot kontrolowany osiąga w transakcji z niepowiązanymi nabywcami, a następnie tę marżę nakłada się na koszty transakcji kontrolowanej, aby określić cenę sprzedaży.

Metoda podziału zysków (Profit Split Method, PSM): Ta metoda polega na określeniu łącznego zysku, jaki w związku z daną transakcją kontrolowaną osiągnęły podmioty powiązane oraz podziału tego zysku między te podmioty w takiej proporcji, w jakiej dokonałyby tego podziału podmioty niepowiązane, w szczególności z uwzględnieniem pełnionych przez nie funkcji, angażowanych aktywów i ponoszonych ryzyk.

Metoda marży transakcyjnej netto (Transactional Net Margin Method, TNMM): Ta metoda polega na określeniu wskaźnika finansowego odzwierciedlającego relację marży zysku jaką uzyskuje podmiot powiązany w transakcji kontrolowanej do odpowiedniej bazy. Marżę zysku określa się poprzez odliczenie od przychodu osiągniętego z transakcji kontrolowanej kosztów związanych z realizacją tej transakcji.

Zgodnie z przepisami Kodeksu Karnego Skarbowego (KKS), naruszenie obowiązków dotyczących cen transferowych może skutkować nałożeniem kar grzywny. Sankcje te obejmują m.in. nieprzygotowanie dokumentacji, niedołączenie grupowej dokumentacji lub sporządzenie dokumentacji cen transferowych niezgodnie ze stanem rzeczywistym, za co podatnikowi grozi kara grzywny do 720 stawek dziennych (maksymalnie do około 41,28 milionów złotych w 2024 roku). Podobnie, za sporządzenie dokumentacji po terminie lub niewłaściwe złożenie formularza TPR, grozi kara grzywny do 240 stawek dziennych (maksymalnie do około 13,76 milionów złotych w 2024 roku).

Prawidłowe zarządzanie cenami transferowymi i podatkiem u źródła to nie tylko obowiązek, ale i strategia minimalizująca ryzyko podatkowe. Regularne przeglądy dokumentacji i analiz benchmarkingowych są kluczowe dla utrzymania zgodności z przepisami i uniknięcia sankcji, takich jak podatek u źródła. Znajomość aktualnych wymogów podatkowych oraz skuteczne przygotowanie dokumentów są istotne dla bezpieczeństwa finansowego firmy.

Niewłaściwie ustalona cena transferowa może prowadzić do poważnych konsekwencji finansowych, w tym do nałożenia dodatkowych zobowiązań podatkowych, odsetek za zwłokę oraz sankcji karno-skarbowych. Organy podatkowe mogą dokonać korekty i nałożyć podatek u źródła, jeśli uzasadnią, że transakcje nie zostały przeprowadzone na warunkach rynkowych. Usługi związane z tymi zagadnieniami wchodzą w zakres oferty kancelarii Staniek&Partners posiadającej oddziały w Gdyni, Krakowie, Wrocławiu i Warszawie.

Analiza benchmarkingowa jest nieodzownym elementem procesu ustalania cen transferowych. Pozwala na porównanie warunków transakcji z realiami rynkowymi. Jest niezbędna dla wykazania, że koszty zostały ustalone w standardzie branżowym. Takie procedury są wymagane przez organy podatkowe, więc należy mieć na uwadze konieczność ich prawidłowego przeprowadzania. Analiza benchmarkingowa to kluczowe narzędzie w procesie ustalania cen transferowych, ponieważ umożliwia minimalizację ryzyka podatkowego i zapewnienie zgodności z przepisami dotyczącymi podatku u źródła.

Dokumentacja cen transferowych musi zawierać dokładny opis transakcji, analizę funkcji, ryzyk oraz zastosowane metody wyceny. Nieprawidłowe ustalanie kosztów może skutkować sankcjami finansowymi, w tym dodatkowymi zobowiązaniami podatkowymi. Aby uniknąć problemów, firmy powinny regularnie aktualizować swoją dokumentację, uwzględniając zmiany w przepisach podatkowych oraz ewolucję własnej struktury.

Aby spełnić wymagania dotyczące cen transferowych, konieczne jest sporządzenie Lokalnej Dokumentacji (Local File) dla większych podatników oraz Grupowej Dokumentacji (Master File) i przeprowadzenie analiz benchmarkingowych. Konieczne jest także wypełnienie formularzy TPR-C/P i złożenie deklaracji dotyczącej przygotowania odpowiednich dokumentów.