Jak pomagamy podczas kontroli cen transferowych?
Pomagamy m.in. poprzez:
- analizę zawiadomienia, upoważnienia lub wezwania i ustalenie właściwego trybu oraz terminów,
- przegląd Local File, Master File i TPR przed ich przekazaniem organowi,
- analizę FAR oraz spójności dokumentacji z rzeczywistym modelem działalności,
- weryfikację benchmarku i kalkulacji ceny lub wynagrodzenia,
- przygotowanie odpowiedzi na kolejne wezwania wraz z materiałem dowodowym,
- przygotowanie osób uczestniczących w spotkaniach z kontrolującymi,
- identyfikację tezy organu wynikającej z wezwań kierunkowych i potwierdzających,
- przygotowanie kontrargumentacji prawnej i ekonomicznej,
- weryfikację metodologii i wysokości potencjalnego doszacowania,
- analizę skutków ewentualnej korekty,
- przygotowanie zastrzeżeń do protokołu albo reakcji na wynik kontroli,
- reprezentację w postępowaniu podatkowym oraz dalszym sporze.
Przykłady z praktyki [CASE STUDIES]
Spór o analizę porównawczą (przykład zanonimizowany)
W toku kontroli organ przygotował własną analizę porównawczą i na jej podstawie uznał, że spółka stosowała zbyt wysoki narzut w transakcji z podmiotem powiązanym.
Spółka nie zgodziła się z wynikiem. Kluczowym elementem obrony stała się szczegółowa weryfikacja metodologii wyszukiwania podmiotów porównywalnych zastosowanej przez organ.
Analiza wykazała, że przy wyszukiwaniu danych organ nie wykorzystał dostępnej w bazie funkcji uwzględniającej odmianę wyszukiwanych słów przez przypadki. W konsekwencji zastosowane kryteria prowadziły do identyfikacji węższej próby podmiotów niż próba uzyskana w analizie spółki.
Argumentacja koncentrowała się więc nie na samym wyniku benchmarku organu, lecz na sposobie jego przygotowania i kompletności procesu wyszukiwania.
Przykład pokazuje, że w sporze o benchmark znaczenie ma nie tylko końcowy przedział wyników, ale też techniczne ustawienia wyszukiwania, sposób zastosowania słów kluczowych i to, czy metodologia pozwalała zidentyfikować możliwie pełną i porównywalną próbę.
Usługi wewnątrzgrupowe (przykład hipotetyczny – scenariusz modelowy)
Polska spółka produkcyjna nabywała usługi IT i zarządcze od podmiotu powiązanego. Roczna wartość rozliczenia wynosiła 5,8 mln zł. Organ zakwestionował część bazy kosztowej, sposób alokacji kosztów oraz dowody wykonania świadczeń i wskazał potencjalne zwiększenie dochodu spółki o 3,2 mln zł.
Analiza materiału wykazała, że poszczególne faktury można powiązać z konkretnymi projektami, raportami i korespondencją. Odtworzono bazę kosztową i klucze alokacji, zweryfikowano analizę porównawczą oraz przygotowano argumentację dotyczącą korzyści osiąganych przez polską spółkę.
W modelowym scenariuszu po przedstawieniu dodatkowych dowodów organ zaakceptował większość kosztów usług, a zakres potencjalnego doszacowania zmniejszył się z 3,2 mln zł do 600 tys. zł. Kontrola trwała 9 miesięcy.
Przykład pokazuje praktyczny mechanizm obrony: przy usługach niematerialnych samo istnienie umowy i faktury bywa niewystarczające. Trzeba wykazać co zostało wykonane, przez kogo, na rzecz którego podmiotu, z jaką korzyścią i w jaki sposób ustalono wynagrodzenie.
Jak przygotować się do kontroli cen transferowych?
Przygotowanie nie powinno ograniczać się do znalezienia gotowego Local File. Przed pierwszą odpowiedzią organowi sprawdzamy:
- Local File, Master File i TPR za kontrolowany okres,
- benchmark albo analizę zgodności oraz dane wykorzystane do jej sporządzenia,
- umowy i aneksy z podmiotami powiązanymi,
- faktury, noty, kalkulacje cen, marż i narzutów,
- uzgodnienie transakcji z księgami i sprawozdaniem finansowym,
- politykę cen transferowych i zasady grupowe,
- korespondencję, raporty i dowody rzeczywistego wykonania usług,
- dokumentację finansowania wraz z analizą zdolności kredytowej i oprocentowania,
- dokumentację zmian modelu biznesowego i restrukturyzacji,
- analizę FAR oraz dokumenty pokazujące, kto rzeczywiście podejmuje decyzje i ponosi ryzyka.
Przed wysłaniem odpowiedzi sprawdzamy również, czy wcześniejsze dokumenty i wyjaśnienia nie są ze sobą sprzeczne. W kontroli cen transferowych niespójność między Local File, TPR, umową i praktyką operacyjną bywa ważniejsza niż formalny brak pojedynczego dokumentu.
Dlaczego ceny transferowe są przedmiotem kontroli?
Zgodnie z art. 11c ustawy o CIT podmioty powiązane powinny ustalać ceny transferowe na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane. Jeżeli wskutek powiązań warunki odbiegają od rynkowych i prowadzą do wykazania niższego dochodu lub wyższej straty, organ może określić dochód lub stratę bez uwzględnienia warunków wynikających z powiązań.
Kontrola może więc wyjść daleko poza formalną ocenę Local File. KAS może zestawić dokumentację z TPR, księgami, umowami, przepływami finansowymi i rzeczywistym sposobem prowadzenia działalności.
W praktyce przedmiotem analizy bywają: zgodność Local File z rzeczywistym przebiegiem transakcji, dane wykazane w TPR, sposób kalkulacji ceny, analiza porównawcza, rzeczywisty podział funkcji i ryzyk, dowody wykonania usług oraz warunki finansowania wewnątrzgrupowego.
Dokumentacja powinna przedstawiać jeden spójny model ekonomiczny: zgodny z umowami, księgami, TPR i rzeczywistym zachowaniem stron.
Kontrola podatkowa czy celno-skarbowa – czym się różnią?
„Kontrola cen transferowych” określa przedmiot badania, a nie jeden tryb. Rozliczenia między podmiotami powiązanymi mogą być weryfikowane w kontroli podatkowej na podstawie Ordynacji podatkowej albo w kontroli celno-skarbowej na podstawie ustawy o KAS. Po kontroli sprawa może przejść do postępowania podatkowego.
Najważniejsza różnica pojawia się już na starcie. W kontroli podatkowej zasadą jest wcześniejsze zawiadomienie — art. 282b § 1–2 OP przewiduje wszczęcie zasadniczo nie wcześniej niż po 7 dniach i przed upływem 30 dni od doręczenia zawiadomienia. Art. 282c OP wskazuje przypadki, gdy zawiadomienia nie ma.
Kontrola celno-skarbowa nie podlega analogicznej zasadzie. Zgodnie z art. 62 ustawy o KAS jest wszczynana z urzędu, co do zasady z dniem doręczenia upoważnienia. W przypadkach wymagających niezwłocznego działania może rozpocząć się po okazaniu legitymacji służbowej.
Różne są też zasady korekty. W kontroli podatkowej art. 81b OP co do zasady zawiesza prawo do korekty w zakresie objętym kontrolą. W kontroli celno-skarbowej ustawodawca przewidział szczególne 14-dniowe okno od doręczenia upoważnienia na złożenie deklaracji lub korekty.
| # | Kontrola podatkowa | Kontrola celno-skarbowa | Postępowanie podatkowe |
|---|---|---|---|
|
Wszczęcie |
Co do zasady po zawiadomieniu, przez doręczenie upoważnienia i okazanie legitymacji — art. 282b i 284 OP |
Co do zasady po zawiadomieniu, przez doręczenie upoważnienia i okazanie legitymacji — art. 282b i 284 OP |
Na żądanie lub z urzędu — art. 165 OP, albo po przekształceniu kontroli celno-skarbowej |
|
Uprzednie zawiadomienie |
Co do zasady tak; wyjątki w art. 282c OP |
Brak generalnego obowiązku |
Nie stosuje się |
|
Korekta po wszczęciu |
Co do zasady zawieszona w kontrolowanym zakresie — art. 81b OP |
14 dni od doręczenia upoważnienia na deklarację lub korektę — art. 62 ust. 4 ustawy o KAS |
Co do zasady zawieszona w zakresie postępowania — art. 81b OP |
|
Czas trwania |
Dla przedsiębiorców co do zasady 6 dni roboczych (mikro), 18 (mały), 24 (średni), 48 (pozostali) w roku kalendarzowym — art. 55 Prawa przedsiębiorców, z ustawowymi wyjątkami |
Bez zbędnej zwłoki, nie później niż 3 miesiące; w razie niezakończenia organ wskazuje nowy termin — art. 63 ustawy o KAS |
Co do zasady 1 miesiąc, w sprawie szczególnie skomplikowanej 2 miesiące — art. 139 OP, z okresami niewliczanymi |
|
Dokument końcowy |
Protokół kontroli — art. 290–291 OP |
Wynik kontroli — art. 82 ustawy o KAS |
Decyzja — art. 207 OP |
|
Najważniejsza reakcja |
14 dni na zastrzeżenia lub wyjaśnienia do protokołu |
14 dni po wyniku na deklarację lub korektę, jeśli podatnik zgadza się z nieprawidłowościami |
Co do zasady 14 dni na odwołanie |
|
Co dalej przy sporze |
Wszczęcie postępowania podatkowego przy przesłankach z art. 165b OP |
Przekształcenie w postępowanie przy przesłankach z art. 83 ustawy o KAS |
Odwołanie, następnie skarga do sądu administracyjnego |
10 faz kontroli cen transferowych – od wezwania do rozstrzygnięcia
Wezwanie do dokumentacji
Organ żąda Local File lub innych materiałów dotyczących transakcji. Jak reagujemy: sprawdzamy podstawę i termin wezwania, porównujemy dokumentację z TPR, umowami, księgami i rzeczywistym rozliczeniem. Jeżeli wezwanie dotyczy przedłożenia wymaganej Local File lub Master File, art. 11s ust. 1 ustawy o CIT przewiduje 14 dni od doręczenia żądania.
Analiza dokumentacji
Organ bada opis transakcji, metodę, kalkulację wynagrodzenia i analizę FAR. Jak reagujemy: tworzymy mapę dowodową — do każdego istotnego twierdzenia z dokumentacji przypisujemy umowy, księgowania, raporty, korespondencję i dowody faktycznego przebiegu transakcji.
Weryfikacja analizy porównawczej
Organ może zakwestionować dobór podmiotów porównywalnych, kryteria selekcji, wskaźnik finansowy, przedział rynkowy albo korekty porównywalności. Jak reagujemy: odtwarzamy benchmark krok po kroku. Jeżeli organ przyjmuje własną próbę lub metodę, badamy, czy zastosowane dane są rzeczywiście porównywalne.
Rozmowa otwierająca
Organ konfrontuje dokumentację z rzeczywistym modelem działalności. Jak reagujemy: przygotowujemy osoby mające wiedzę operacyjną o transakcji, porządkujemy przebieg procesów, kompetencje i miejsce podejmowania kluczowych decyzji.
Wezwanie ogólne
Organ rozszerza materiał o kolejne dokumenty i wyjaśnienia. Jak reagujemy: sprawdzamy spójność kolejnych odpowiedzi z materiałem przekazanym wcześniej. Dokument wymagający kontekstu ekonomicznego nie powinien trafiać do organu bez wyjaśnienia jego znaczenia dla transakcji.
Wezwanie kierunkowe
Pytania koncentrują się na konkretnym problemie: wysokości marży, wykonaniu usług, zdolności kredytowej, podziale ryzyk lub restrukturyzacji. Jak reagujemy: identyfikujemy hipotezę organu i przygotowujemy kontrargumentację, zanim założenie utrwali się w ustaleniach kontroli.
Potencjalne ustalenia
Organ sygnalizuje elementy transakcji, które zamierza zakwestionować. Jak reagujemy: oddzielamy kwestie bezsporne od spornych, uzupełniamy dowody i wyliczamy możliwe skutki doszacowania.
Wezwanie potwierdzające
Pytania mają potwierdzić przyjętą wcześniej hipotezę. Jak reagujemy: analizujemy nie tylko pytanie, ale i założenie, na którym je oparto. Jeżeli założenie jest nieprawidłowe, odpowiadamy również na tę część stanowiska organu.
Rozmowa konkludująca
Kierunek potencjalnego rozstrzygnięcia jest już widoczny. Jak reagujemy: przygotowujemy pełną linię obrony — stan faktyczny, FAR, metodę TP, analizę porównawczą, dane finansowe i przepisy. Weryfikujemy też sposób obliczenia potencjalnego doszacowania.
Protokół albo wynik kontroli
Podatnik musi zdecydować, czy zaakceptować ustalenia, skorzystać z korekty w dopuszczalnym trybie, czy kontynuować spór. Jak reagujemy: analizujemy skutki podatkowe i procesowe każdej opcji, przygotowujemy zastrzeżenia, korektę albo dalszą obronę przed doszacowaniem.
Protokół, wynik kontroli i 14 dni na reakcję – czego dotyczą terminy?
Protokół kontroli kończy kontrolę podatkową. Wynik kontroli kończy co do zasady kontrolę celno-skarbową dotyczącą prawa podatkowego. Żaden z tych dokumentów nie jest decyzją podatkową i każdy wywołuje inne skutki.
Po protokole kontroli podatkowej
Podatnik, który nie zgadza się z ustaleniami, ma 14 dni od doręczenia protokołu na przedstawienie zastrzeżeń lub wyjaśnień oraz wskazanie wniosków dowodowych — art. 291 § 1 OP.
Zastrzeżenia powinny wskazywać, które ustalenia są kwestionowane, dlaczego i jakie dowody potwierdzają stanowisko podatnika.
Jeżeli zastrzeżeń nie złożono w terminie, art. 291 § 3 OP przewiduje, że przyjmuje się, iż kontrolowany nie kwestionuje ustaleń kontroli.
Te 14 dni to nie jest termin na korektę deklaracji. Po zakończeniu kontroli podatkowej prawo do korekty, wcześniej zawieszone na podstawie art. 81b OP, co do zasady wraca.
Jeżeli kontrola ujawniła nieprawidłowości, a podatnik nie złoży deklaracji lub korekty w pełni uwzględniającej ustalenia, organ co do zasady wszczyna postępowanie podatkowe nie później niż w terminie 6 miesięcy od zakończenia kontroli, z ustawowymi wyjątkami.
Po wyniku kontroli celno-skarbowej
Tutaj 14 dni rzeczywiście może być terminem na deklarację lub korektę. Zgodnie z art. 82 ust. 3 ustawy o KAS podatnik ma 14 dni od doręczenia wyniku, jeżeli zgadza się w całości albo w części ze stwierdzonymi nieprawidłowościami.
Korekta nie powinna jednak wynikać wyłącznie z kwoty wskazanej w wyniku. Przed jej złożeniem trzeba sprawdzić wpływ na podatek i odsetki, TPR, inne lata podatkowe, rozliczenie z podmiotem powiązanym oraz dalszą możliwość obrony części zakwestionowanych ustaleń.
Jeżeli zachodzą przesłanki z art. 83 ustawy o KAS — w szczególności podatnik nie złoży wymaganej deklaracji lub korekty albo organ jej nie uwzględni — zakończona kontrola celno-skarbowa przekształca się w postępowanie podatkowe.
Sankcje za nieprawidłowości w cenach transferowych
Jeżeli organ zakwestionuje rynkowość warunków transakcji, może określić dochód lub stratę zgodnie z art. 11c ustawy o CIT. Skutkiem może być zaległość podatkowa wraz z odsetkami. W przypadku wydania decyzji z zastosowaniem przepisów o zasadzie ceny rynkowej organ co do zasady ustala również dodatkowe zobowiązanie podatkowe na zasadach z art. 58a–58e OP.
W podatkach dochodowych podstawowa stawka wynosi 10% sumy nienależnie wykazanej lub zawyżonej straty oraz niewykazanego dochodu, w zakresie wynikającym z decyzji. Stawka może zostać podwojona m.in. dla nadwyżki podstawy ponad 15 mln zł oraz — w odpowiednim zakresie — gdy podatnik nie przedłoży wymaganej dokumentacji cen transferowych. Przy łącznym wystąpieniu obu przesłanek stawka podstawowa może zostać potrojona do 30%. Stawki 20% i 30% nie oznaczają automatycznie sankcji od całego doszacowanego dochodu. Zakres podwyższonej stawki zależy od konkretnej przesłanki z art. 58c OP. Jeżeli dokumentacja jest niekompletna, podwyższenia związanego z jej nieprzedłożeniem nie stosuje się, o ile podatnik uzupełni ją w pełnym zakresie w terminie wskazanym przez organ, nie dłuższym niż 14 dni.
Niesporządzenie Local File lub niedołączenie wymaganej Master File
- Podstawa: art. 56c § 1 KKS
- Kara grzywny:do 720 stawek dziennych
Sporządzenie dokumentacji niezgodnie ze stanem rzeczywistym
- Podstawa: art. 56c § 2 KKS
- Kara grzywny: do 720 stawek dziennych
Sporządzenie dokumentacji po terminie
- Podstawa: art. 56c § 3 KKS
- Kara grzywny: do 240 stawek dziennych
Niezłożenie TPR albo podanie w nim danych niezgodnych z dokumentacją lub stanem rzeczywistym
- Podstawa: art. 80e § 1 KKS
- Kara grzywny: do 720 stawek dziennych
Złożenie TPR po terminie
- Podstawa: art. 80e § 2 KKS
- Kara grzywny: do 240 stawek dziennych
Analiza FAR – czy dokumentacja odpowiada temu, co dzieje się w spółce?
Analiza FAR obejmuje funkcje, aktywa i ryzyka stron transakcji. W kontroli pozwala ustalić, kto rzeczywiście tworzy wartość, podejmuje decyzje i powinien otrzymywać określony poziom wynagrodzenia.
Organ może badać, kto faktycznie negocjuje kontrakty, pozyskuje klientów, zarządza zapasami, finansowaniem lub wartościami niematerialnymi, jakie aktywa wykorzystują strony oraz kto kontroluje ryzyko i ponosi jego ekonomiczne skutki.
Największy problem powstaje wtedy, gdy poszczególne źródła przedstawiają inny model. Przykładowo:
- Local File opisuje spółkę jako prostego dystrybutora, ale lokalny zarząd samodzielnie rozwija rynek i podejmuje istotne decyzje,
- umowa przypisuje ryzyko spółce zagranicznej, ale ekonomiczne skutki ryzyka ponosi podmiot polski,
- benchmark dotyczy podmiotów o ograniczonych funkcjach, podczas gdy polska spółka prowadzi istotne działania marketingowe i sprzedażowe,
- dokumentacja opisuje szeroki zakres usług, ale brakuje materiałów wskazujących, kto i kiedy rzeczywiście je wykonał.
Dlatego przy przygotowaniu do kontroli sprawdzamy jeden ciąg: Local File → TPR → umowa → księgi → kalkulacja → analiza porównawcza → rzeczywiste funkcje, aktywa i ryzyka.
Transakcje podwyższonego ryzyka – co sprawdzają organy?
Nie istnieje ustawowa zamknięta lista transakcji, które automatycznie będą kontrolowane. Niektóre rozliczenia wymagają jednak bardziej rozbudowanego materiału dowodowego, bo rynkowości nie da się wykazać samą umową albo fakturą.
- Usługi niematerialne Przy usługach zarządczych, doradczych, IT, marketingowych i innych świadczeniach wewnątrzgrupowych organ może badać rzeczywiste wykonanie usługi, korzyść dla odbiorcy, brak dublowania lokalnych funkcji, bazę kosztową, klucz alokacji i poziom narzutu. Szczególnego znaczenia nabierają raporty, korespondencja, prezentacje, materiały projektowe oraz dane pozwalające wskazać, kto i na rzecz kogo wykonywał świadczenie.
- Finansowanie wewnątrzgrupowe Przy pożyczkach, cash poolingu i gwarancjach analiza może obejmować zdolność kredytową dłużnika, kwotę i walutę finansowania, okres spłaty, zabezpieczenia, możliwość pozyskania finansowania zewnętrznego, stopę bazową i marżę. Sama obserwacja rynkowego oprocentowania nie zawsze wystarcza — warunki powinny odpowiadać profilowi konkretnego dłużnika.
- Restrukturyzacje Przy zmianie modelu działalności organ może porównać FAR przed i po zmianie oraz ustalać, czy doszło do transferu funkcji, aktywów, ryzyk lub potencjału do generowania zysków. Istotne jest też pytanie, czy niezależny podmiot zaakceptowałby analogiczną zmianę bez wynagrodzenia.
- Korekty cen transferowych Korekty rozliczeń prowadzą do pytań o ich przyczynę, sposób kalkulacji i zgodność z pierwotnym mechanizmem ustalania ceny. Trzeba też zweryfikować spełnienie przesłanek z art. 11e ustawy o CIT.
Dlaczego my?
Top 10 pod względem przychodów
w XX Rankingu firm i doradców podatkowych Dziennik Gazeta Prawna.
Top 3 Kancelaria na Dolnym Śląsku
w Rankingu firm doradztwa podatkowego Rzeczypospolitej.
Champion Biznesu
Za wkład w rozwój gospodarczy, zaangażowanie w ideę społecznej odpowiedzialności biznesu oraz stworzenie silnej i rozpoznawalnej marki.
Ambasador Polskiej Gospodarki
Wyróżnienie dla firm kierujących się wysokimi standardami w działalności biznesowej, gwarantujących najwyższą jakość obsługi.
Te firmy nam zaufały
Masz pytania? Porozmawiajmy!
Wypełnij formularz kontaktowy, a nasz doradca skontaktuje się z Tobą tak szybko, jak to możliwe.
- kancelaria@staniekandpartners.com
- +48 534 535 508
- NIP: 8992913267
- REGON: 520686986
FAQ – najczęściej zadawane pytania o kontrolę cen transferowych
Najważniejsze odpowiedzi dotyczące tej usługi.
Czy kontrola cen transferowych może zacząć się bez zapowiedzi?
Tak, ale zależy to od trybu. Kontrola podatkowa jest co do zasady poprzedzona zawiadomieniem — art. 282b OP przewiduje wszczęcie zasadniczo między 7. a 30. dniem od jego doręczenia. Art. 282c OP zawiera jednak wyjątki, w których organ nie musi wcześniej zawiadamiać.
Przy kontroli celno-skarbowej analogiczna zasada nie obowiązuje. Zgodnie z art. 62 ustawy o KAS kontrola rozpoczyna się co do zasady wraz z doręczeniem upoważnienia, a w sytuacji wymagającej niezwłocznego działania — po okazaniu legitymacji służbowej.
Praktyczne znaczenie: przy kontroli podatkowej okres między zawiadomieniem a wszczęciem można wykorzystać na sprawdzenie Local File, TPR, benchmarku i możliwości korekty. Przy kontroli celno-skarbowej czas na taką analizę bywa znacznie krótszy.
Ile czasu mam na odpowiedź na wezwanie organu?
Jeżeli organ żąda przedłożenia wymaganej lokalnej lub grupowej dokumentacji cen transferowych, termin wynosi 14 dni od doręczenia żądania — wynika to wprost z art. 11s ust. 1 ustawy o CIT.
Inaczej wygląda sytuacja, gdy organ żąda dodatkowych dokumentów, wyjaśnień, zestawień księgowych lub innych dowodów. Wtedy trzeba sprawdzić podstawę prawną konkretnego wezwania i termin wskazany przez organ. Przykładowo art. 189 § 1–2 OP pozwala organowi wyznaczyć w postępowaniu termin na przedstawienie dowodu, nie krótszy niż 3 dni.
Po otrzymaniu wezwania nie należy więc automatycznie zakładać, że każde żądanie ma termin 14 dni. Czternaście dni to ustawowy termin na przedłożenie obowiązkowej dokumentacji TP na żądanie organu.
Co grozi za nierynkowe ceny transferowe wykryte w kontroli?
Pierwszym skutkiem może być doszacowanie dochodu albo zmniejszenie straty zgodnie z art. 11c ustawy o CIT. Jeżeli prowadzi to do zwiększenia należnego podatku, powstaje zaległość podatkowa wraz z odsetkami.
Drugim skutkiem jest dodatkowe zobowiązanie podatkowe. Podstawowa stawka z art. 58b OP wynosi 10%, a w przypadkach z art. 58c OP może zostać podwyższona. Stawki 20% i 30% nie mają automatycznie zastosowania do całego doszacowania.
Trzeci obszar to odpowiedzialność karnoskarbowa osób fizycznych za określone naruszenia obowiązków dokumentacyjnych, np. niesporządzenie Local File lub sporządzenie dokumentacji niezgodnie ze stanem rzeczywistym.
Skutki konkretnej kontroli trzeba więc oceniać na trzech poziomach: podatek i odsetki, dodatkowe zobowiązanie oraz potencjalna odpowiedzialność KKS.
Czy mogę skorygować deklarację w trakcie kontroli?
W kontroli podatkowej co do zasady nie; w kontroli celno-skarbowej obowiązują szczególne 14-dniowe okna.
Po wszczęciu kontroli podatkowej art. 81b § 1 pkt 1 OP zawiesza prawo do korekty deklaracji w zakresie objętym kontrolą. Korekta złożona w czasie zawieszenia zasadniczo nie wywołuje skutków prawnych. Po zakończeniu kontroli prawo do korekty co do zasady wraca.
W kontroli celno-skarbowej podatnik może złożyć deklarację lub korektę w terminie 14 dni od doręczenia upoważnienia — art. 62 ust. 4 ustawy o KAS. Jeżeli kontrola kończy się wynikiem wskazującym nieprawidłowości, art. 82 ust. 3 przewiduje kolejne 14 dni od doręczenia wyniku dla podatnika, który zgadza się w całości albo części ze stwierdzonymi nieprawidłowościami.
Przed korektą trzeba więc ustalić, jaki tryb kontroli został wszczęty i na jakim etapie znajduje się sprawa.
Czym różni się protokół kontroli od wyniku kontroli?
Protokół kontroli kończy kontrolę podatkową. Wynik kontroli kończy co do zasady kontrolę celno-skarbową dotyczącą prawa podatkowego.
Po protokole podatnik, który nie zgadza się z ustaleniami, ma 14 dni na przedstawienie zastrzeżeń lub wyjaśnień oraz wniosków dowodowych. Nie jest to termin na korektę deklaracji.
Po wyniku kontroli celno-skarbowej podatnik ma natomiast 14 dni na złożenie deklaracji lub korekty, jeżeli zgadza się w całości albo części ze stwierdzonymi nieprawidłowościami.
Ani protokół, ani wynik kontroli nie są decyzją określającą zobowiązanie podatkowe. Jeżeli spór pozostaje nierozwiązany, sprawa może przejść do postępowania podatkowego, w którym organ wydaje decyzję.
